ܚܝܠܐ ܕܨܠܘ̈ܬܐ

                        ܘܝܘܠܝܬ ܣܪܓܝܙܝ

   ܪܵܒܵܐ ܒܲܨܘܼܖܸ̈ܐ ܝܢܵܐ ܐ݇ܢܵܫܸ̈ܐ ܕܟܸܐ ܚܵܝܝܼ ܒܐܲܬܪܵܐ ܕܦܵܟܸܣܬܵܢ ܘܕܠܸܐ ܝܢܵܐ ܫܡܝܼܥܘܼܗܝ ܫܸܡܵܐ ܕܐܵܣܝܵܐ ܐܝܼܫܵܢ. ܗܿܘ ܚܲܕ݇ ܐܵܣܝܵܐ ܝܠܸܗ ܝܠܝܼܦܵܐ ܒܦܲܥܘܵܐ ܕܡܡܲܠܠܘܼܬ ܓܝܵܕܸ̈ܐ (ܢܘܼܪܘܿܠܘܿܓ̰ܝܼܵܐ) ܘܡܫܲܡܗܵܐ ܒܟܠܵܗܿ ܒܪܝܼܬܵܐ ܘܪܵܒܵܐ ܡܼܢ ܒܹܝܬ ܟܖ̈ܝܼܗܸܐ ܕܐܸܘܪܘܿܦܵܐ ܘܐܵܡܹܝܪܝܼܟܵܐ ܛܠܝܼܒܸ̈ܐ ܗ݇ܘܵܘ ܕܦܵܠܸܚ ܩܵܬܲܝܗܝ ܐܝܼܢܵܐ ܗܿܘ ܠܸܐ ܗ݇ܘܵܐ ܩܘܼܒܠܵܐ ܠܒܵܥܘܼܬܲܝܗܝ ܡܣܲܒܲܒ ܕܟܠܸܗ ܥܕܵܢܘܼܗܝ ܕܒܼܝܼܚܘܼܗܿ ܝܠܸܗ ܩܵܐ ܐܲܬܪܘܼܗܝ. ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܖܸ̈ܫܵܢܸܐ ܕܘܲܙܝܼܪܘܼܬܵܐ ܕܚܘܼܠܡܵܢܵܐ ܡܘܼܪܝܸܙܸ̈ܐ ܗ݇ܘܵܘ ܕܣܵܝܡܝܼ ܚܕܵܐ ܡܸܫܬܘܼܬܵܐ ܓܵܘ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܕܐܸܣܠܵܡܐܵܒܵܕ ܥܲܠ ܐܝܼܩܵܪܘܼܗܝ.

   ܟܲܕ ܐܵܣܝܵܐ ܐܝܼܫܵܢ ܪܵܒܵܐ ܒܠܝܼܓܵܐ ܗ݇ܘܵܐ ܒܗܿܘ ܝܵܘܡܵܐ، ܬܪܸܝܢ ܣܵܥܵܬܸ̈ܐ ܡܼܢ ܩܲܕ݇ܡ ܫܲܪܲܝܬܵܐ ܕܚܘܼܪܙܵܐ ܡܛܸܐܠܸܗ ܠܒܸܝܬ ܛܵܘܣܵܐ ܘܝܬܸܒܼܠܸܗ ܓܵܘ ܛܵܝܘܿܣܬܵܐ ܕܦܪܵܚܵܐ ܗ݇ܘܵܐ ܠܓܸܒܵܐ ܕܐܸܣܠܵܡܐܵܒܵܕ

   ܠܸܐ ܗ݇ܘܵܘ ܥܒܼܝܼܖܸ̈ܐ ܙܵܘܕܵܐ ܡܼܢ ܟܡܵܐ ܕܲܩܝܼܩܸ̈ܐ ܡܼܢ ܦܪܵܚܬܵܐ ܕܛܵܝܘܿܣܬܵܐ ܕܡܙܲܡܢܵܢܸ̈ܐ ܡܘܼܚܒܸܖ̈ܗ݇ܘܿܢ ܕܒܥܸܠܬܵܐ ܕܒܝܼܫܘܼܬ ܗܵܘܵܐ ܘܚܲܝܠܵܢܘܼܬ ܡܸܛܪܵܐ ܘܟܠܵܝܬܵܐ ܕܚܕܵܐ ܡܼܢ ܡܵܛܘܿܖܸ̈ܐ ܕܛܵܝܘܿܣܬܵܐ ܥܸܨܝܸ̈ܐ ܝܢܵܐ ܕܨܵܠܝܼ ܓܵܘ ܚܕܵܐ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܐ݇ܚܸܪ݇ܬܵܐ. ܒܵܬ݇ܪ ܝܬܵܒܼܬܵܐ ܕܛܵܝܘܿܣܬܵܐ ܠܐܲܪܥܵܐ ܘܓܲܫܲܩܬܵܐ ܥܲܠ ܡܵܛܘܿܪܘܼܗܿ ܡܘܼܚܒܸܪܗ݇ܘܿܢ ܕܠܸܐ ܡܵܨܝܼ ܕܬܲܪܨܝܼ ܠܵܗܿ ܗܲܠ ܩܘܼܕܡܸܐ

   ܗܿܝܓܵܗ ܐܵܣܝܵܐ ܐܝܼܫܵܢ ܕܣܩܝܼܕܵܐ ܗ݇ܘܵܐ ܡܼܢ ܐܵܗܵܐ ܩܲܘܲܡܬܵܐ، ܪ݇ܚܸܫܠܸܗ ܠܟܸܣ ܡܕܲܒܪܵܢܵܐ ܕܒܹܝܬ ܛܵܘܣܵܐ ܘܐ݇ܡܸܪܵܗ ܩܵܬܘܼܗܝ "ܐܵܢܵܐ ܐܸܕܝܘܿܡ ܓܵܪܲܓ ܗܵܘܸܝܢ ܓܵܘ ܐܸܣܠܵܡܐܵܒܵܕ ܒܗܿܝ ܕܦܝܼܫܵܐ ܝܘܸܢ ܟ̰ܝܼܕܵܐ ܕܫܲܪܸܟܸܢ ܓܵܘ ܚܲܕ݇ ܚܘܼܪܙܵܐ ܐܵܢܲܢܩܵܝܵܐ". ܡܕܲܒܪܵܢܵܐ ܕܒܹܝܬ ܛܵܘܣܵܐ ܟܲܕ ܝܕܸܥܠܸܗ ܩܵܬܘܼܗܝ ܩܝܼܡܠܸܗ ܡܼܢ ܫܵܘܦܘܼܗܝ ܘܒܡܲܚܙܵܝܬܵܐ ܕܚܲܕ݇ ܐܝܼܩܵܪܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܐ݇ܡܸܪܸܗ "ܡܼܢ ܠܲܐܟܼܵܐ ܗܲܠ ܐܸܣܠܵܡܐܵܒܵܕ ܬܪܸܝܢ ܣܵܥܵܬܸ̈ܐ ܐܘܼܪܚܵܐ ܝܠܵܗܿ ܘܐܵܢܵܐ ܗܲܪ ܐܵܕܝܼܵܐ ܒܸܕ ܗܲܕܪܸܢ ܚܕܵܐ ܪܵܕܝܼܬܵܐ ܒܚܲܕ݇ ܛܲܪܝܵܢܵܐ ܪܵܒܵܐ ܪܸܫܵܝܵܐ ܕܡܲܡܛܸܐ ܠܘܼܟܼ ܬܵܡܵܐ"

   ܐܵܣܝܵܐ ܐܝܼܫܵܢ ܛܥܸܢܸܗ ܡܸܢܬܵܐ ܡܼܢ ܡܕܲܒܪܵܢܵܐ ܘܝܬܸܒܼܠܸܗ ܓܵܘ ܪܵܕܝܼܬܵܐ ܘܪܚܸܫܠܸܗ ܠܓܸܒܵܐ ܕܐܸܣܠܵܡܐܵܒܵܕ. ܠܸܐ ܗ݇ܘܵܘ ܖ̈݇ܚܝܼܫܸܐ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܡܼܢ ܚܕܵܐ ܣܵܥܲܬ ܕܪܵܕܝܼܬܵܐ ܟ̰ܡܸܗܠܵܗܿ ܘܟܠܸܐ ܠܵܗܿ ܡܼܢ ܪܕܵܝܵܐ ܘܐܵܦܸܢ ܕܛܲܪܝܵܢܵܐ ܪܵܒܵܐ ܒܚܝܼܪܵܐ ܗ݇ܘܵܐ ܒܫܘܼܓܼ݇ܠܸܗ ܐܝܼܢܵܐ ܟܡܵܐ ܕܚܘܼܦܸܛܠܸܗ ܠܵܐ ܡܨܸܐ ܠܸܗ ܕܬܲܪܸܨܠܵܗܿ. ܗܿܝܓܵܗ ܒܕܘܼܡܵܪܵܐ ܐ݇ܡܸܪܸܗ ܩܵܐ ܐܵܣܝܵܐ ܐܝܼܫܵܢ "ܐܵܢܵܐ ܦܝܼܫܵܐ ܝܘܸܢ ܒܥܘܼܓ̰ܵܒܵܐ ܕܐܵܗܵܐ ܡܘܼܕ ܩܲܘܲܡܬܵܐ ܝܠܵܗܿ ܒܗܿܝ ܕܐܵܗܵܐ ܪܵܕܝܼܬܵܐ ܟ̰ܸܡ ܚܲܕ݇ܬܬܵܐ ܝܠܵܗܿ ܘܠܸܐ ܝܘܸܢ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܕܩܵܐ ܡܘܼܕܝܼ ܚܪܸܒܼܠܵܗܿ"

  ܒܗܿܝ ܥܕܵܢܵܐ ܪܵܒܵܐ ܣܩܸܕܠܸܗ ܐܵܣܝܵܐ ܐܝܼܫܵܢ ܘܟܲܕ ܛܲܪܝܵܢܵܐ ܚܙܸܐܠܸܗ ܕܣܩܝܼܕܵܐ ܝܠܸܗ، ܐ݇ܡܸܪܸܗ ܩܵܬܘܼܗܝ "ܡܼܢ ܠܐܲܟܼܵܐ ܗܲܠ ܐܸܣܠܵܡܐܵܒܵܕ ܐܝܼܬ ܦܝܵܫܵܐ ܚܕܵܐ ܣܵܥܲܬ ܘܐܲܢ݇ܬ ܡܵܨܸܝܬ ܐܵܙܸܠ݇ܬ ܠܵܗܿ ܐܘܼܪܚܵܐ ܒܐܲܩܠܘܼܟܼ"

   ܐܵܣܝܵܐ ܐܝܼܫܵܢ ܦܝܼܫܠܸܗ ܥܸܨܝܵܐ ܕܩܲܒܸܠܵܗܿ ܡܲܚܫܲܚܬܵܐ ܕܛܲܪܝܵܢܵܐ ܘܫܘܼܪܸܐܠܸܗ ܒܸܐܙܵܠܵܐ ܒܐܘܼܪܚܵܐ. ܟܲܕ ܐܘܼܪܚܵܐ ܥܒܼܵܪܵܐ ܗ݇ܘܵܐ ܡܼܢ ܓܵܘ ܕܸܫܬܵܐ ܘܗܵܘܵܐ ܙܸܐ ܫܘܼܪܝܵܐ ܗ݇ܘܵܐ ܚܲܫܟܘܼܢܸܐ ܛܘܼܠܩܵܐ ܠܸܗ ܐܘܼܪܚܵܐ. ܒܵܬ݇ܪ ܚܲܕ݇ ܡܸܬܚܵܐ ܕܒܸܓ̰ܘܵܓ̰ܵܐ ܗ݇ܘܵܐ ܓܵܘ ܚܸܫܟܵܐ، ܚܙܸܐܠܸܗ ܠܚܲܕ݇ ܒܲܗܪܵܐ. ܪ݇ܚܸܫܠܸܗ ܠܓܸܒܵܐ ܕܒܲܗܪܵܐ ܘܚܙܸܐܠܸܗ ܚܲܕ݇ ܒܲܝܬܵܐ ܡܐܲܝܟܼ ܚܕܵܐ ܟܘܼܠܘܼܚܬܵܐ 

   ܩܘܼܪܒܸܢܸܗ ܘܬܘܼܩܬܸܩܠܸܗ ܠܬܲܪܥܵܐ ܘܫܡܸܥܠܸܗ ܠܚܲܕ݇ ܩܵܠܵܐ ܕܐ݇ܡܵܪܵܐ ܗ݇ܘܵܐ "ܦܲܩܸܕ ܓܵܘܵܝ". ܐܝܼܡܲܢ ܕܥܒܼܸܪܸܗ ܐܵܣܝܵܐ ܐܝܼܫܵܢ ܓܵܘ ܒܲܝܬܵܐ ܚܙܸܐܠܸܗ ܚܕܵܐ ܒܲܟܼܬܵܐ ܣܵܒܼܬܵܐ ܬܵܡܵܐ. ܕܪܸܐܠܸܗ ܫܠܵܡܵܐ ܥܲܠܘܼܗܿ ܘܐ݇ܡܸܪܸܗ "ܐܵܢܵܐ ܛܘܼܠܩܘܼܗܿ ܝܘܸܢ ܐܘܼܪܚܝܼ ܘܒܵܥܝܸܢ ܐܵܙܸܠ݇ܢ ܠܐܸܣܠܵܡܐܵܒܵܕ ܐܝܼܢܵܐ ܠܸܐ ܝܘܸܢ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܕܵܐܟܼܝܼ ܐܵܙܸܠ݇ܢ". 

   ܒܲܟܼܬܵܐ ܓ̰ܘܼܘܸܒܠܵܗܿ "ܐܲܢ݇ܬ ܠܸܐ ܡܵܨܸܝܬ ܐܵܙܸܠ݇ܬ ܠܵܗܿ ܐܵܗܵܐ ܐܘܼܪܚܵܐ ܒܐܲܩܠܘܼܟܼ. ܐܝܼܢܵܐ ܐܸܢ ܚܕܵܐ ܣܵܥܲܬ ܚܵܡܠܸܬ ܒܸܕ ܡܵܛܸܐ ܚܲܕ݇ ܡܼܢ ܒܢܲܝ̈ ܡܵܬܵܐ ܕܒܸܕ ܡܲܝܬ݇ܝܸܐ ܕܲܪܡܵܢܵܐ ܩܵܐ ܢܲܘܸܓܝܼ ܘܐܵܢܵܐ ܒܸܕ ܛܵܠܒܵܢ ܡܸܢܸܗ ܕܡܲܡܛܸܐܠܘܼܟܼ ܠܐܸܣܠܵܡܐܵܒܵܕ ܒܝܲܕ ܡܙܝܼܓܼܠܘܼܗܝ (ܡܘܿܬܘܿܪ ܣܝܼܟܠܵܝܬܘܼܗܝ). ܐܵܕܝܼܵܐ ܟܼܘܿܠ ܠܲܚܡܵܐ ܘܫܬܝܼ ܟ̰ܵܐܝ ܩܲܕ ܫܲܪܫܵܝܬܵܐ ܦܵܠܛܵܐ ܡܼܢ ܦܲܓܼܪܘܿܟܼ".                           

   ܣܵܒܼܬܵܐ ܟܲܕ ܐ݇ܡܝܼܪܲܝܗܝ ܠܵܗܿ ܐܲܢܸܐ ܚܲܒܖ̈ܵܢܸܐ ܡܘܼܪܸܡܠܵܗܿ ܪܸܫܘܼܗܿ ܘܓܘܼܫܸܩܠܵܗܿ ܥܲܠ ܫܡܲܝܵܐ ܘܐ݇ܡܸܪܵܗܿ "ܐܲܠܵܗܝܼ ܡܸܢܬܵܐ ܝܠܵܗܿ ܡܸܢܘܼܟܼ ܒܗܿܝ ܕܠܵܐ ܫܒܼܸܩܠܘܼܟܼ ܐܵܕܠܲܝܠܸܐ ܙܸܐ ܒܲܝܬܝܼ ܦܵܐܸܫ ܕܠܵܐ ܐܲܖ̈ܚܸܐ"

   ܐܵܣܝܵܐ ܐܝܼܫܵܢ ܟܲܕ ܫܘܼܪܝܵܐ ܗ݇ܘܵܐ ܐ݇ܟܼܵܠܵܐ ܠܲܚܡܵܐ، ܥܲܝܢܘܼܗܝ ܩܝܼܬܠܵܗܿ ܥܲܠ ܩܘܼܢܓ̰ܝܼܬܵܐ ܕܒܲܝܬܵܐ ܘܚܙܸܐܠܸܗ ܕܚܲܕ݇ ܝܲܠܵܕ݇ܐ ܙܥܘܿܪܵܐ ܕܡܝܼܟܼܵܐ ܝܠܸܗ ܬܵܡܵܐ. ܗܿܝܓܵܗ ܐ݇ܡܸܪܸܗ ܩܵܐ ܒܲܟܼܬܵܐ "ܒܐܵܗܵܐ ܠܸܒܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܕܐܝܼܬ ܠܵܟܼܝ ܐܲܢ݇ܬܝ ܓܵܪܲܓ ܪܵܒܵܐ ܡܗܘܼܡܸܢܬܵܐ ܗܵܘܝܲܬܝ ܒܲܣ ܩܵܬܝܼ ܙܸܐ ܨܲܠܝܼ ܨܠܘܼܬܵܐ"

   ܣܲܒܼܬܵܐ ܫܘܼܪܸܐܠܵܗܿ ܒܟܼܵܝܵܐ ܘܐ݇ܡܸܪܵܗܿ "ܬܪܘܼܨܵܐ ܝܘܸܬ ܒܸܐܡܵܪܵܐ ܒܪܘܿܢܝܼ. ܟܠܲܝܗܝ ܨܠܵܘܵܬܝܼ ܒܘܼܬ ܐ݇ܢܵܫܸ̈ܐ ܩܲܕ݇ܡ ܐܲܠܵܗܵܐ ܟܸܐ ܩܲܒܠܝܼ ܐܝܼܢܵܐ ܠܸܐ ܝܘܵܢ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܡܘܼܕ ܚܛܝܼܬܵܐ ܥܒܼܝܼܕܬܵܐ ܝܘܵܢ ܩܲܕ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܸܐ ܝܠܸܗ ܒܸܫܡܵܥܘܼܗܝ ܩܵܠܝܼ ܒܘܼܬ ܢܲܘܸܓܝܼ". ܘܡܘܼܙܝܸܕܠܵܗܿ "ܗܲܕܵܡܸ̈ܐ ܕܛܵܠܸܒܵܢ ܩܛܝܼܠܸ̈ܐ ܝܢܵܐ ܩܵܐ ܟܲܠܬܝܼ ܘܒܪܘܿܢܝܼ ܘܐܲܚܟ̰ܝܼ ܐܵܗܵܐ ܢܲܘܸܓܝܼ ܦܝܼܫܵܐ ܝܠܸܗ ܩܵܬܝܼ ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܢܸܐ ܬܪܸܝܢ ܝܲܖ̈ܚܸܐ ܝܠܵܗܿ ܕܓܵܘ ܡܘܼܚܘܼܗܝ ܦܠܝܼܛܵܐ ܝܠܸܗ ܚܕܵܐ ܡܘܼܫܪܵܐ. ܠܘܼܒܸܠܬܘܼܗܝ ܝܘܵܢ ܟܸܣ ܟܡܵܐ ܐܵܣܝܸ̈ܐ ܠܲܐܟܼܵܐ ܐܝܼܢܵܐ ܟܠܲܝܗܝ ܐ݇ܡܝܼܖܸ̈ܐ ܝܢܵܐ ܕܐܲܚܟ̰ܝܼ ܐܵܣܝܵܐ ܐܝܼܫܵܢ ܟܸܐ ܡܵܨܸܐ ܕܒܲܣܸܡ ܠܸܗ ܘܐܵܢܵܐ ܟܠܝܘܿܡ ܨܲܠܘܼܝܸܐ ܝܘܵܢ ܨܠܘܿܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܡܲܬܦܸܩܠܝܼ ܒܐܵܣܝܵܐ ܐܝܼܫܵܢ"

   ܒܫܡܵܥܬܵܐ ܕܐܲܢܸܐ ܗܸܡܸܙܡܵܢܸ̈ܐ ܐܵܣܝܵܐ ܐܝܼܫܵܢ ܫܘܼܪܸܐܠܸܗ ܒܟܼܵܝܵܐ ܘܗܿܝܓܵܗ ܥܒܼܸܪܸܗ ܒܬܲܚܡܲܢܬܵܐ ܒܗܿܝ ܕܪܵܒܵܐ ܓ̰ܘܼܢܓ̰ܸܪܵܐ ܗ݇ܘܵܐ ܗܿܘ ܝܵܘܡܵܐ ܘܟܠܲܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܩܲܘܲܡܝܵܬܸܐ ܕܩܘܼܘܸܡܸ̈ܐ ܗ݇ܘܵܘ ܐ݇ܬܸܐܠܗ݇ܘܿܢ ܩܲܕ݇ܡ ܥܲܝܢܘܼܗ̈ܝ. ܘܟܲܕ ܒܟܼܵܝܵܐ ܗ݇ܘܵܐ ܐ݇ܡܸܪܸܗ ܩܵܐ ܒܲܟܼܬܵܐ ܣܵܒܼܬܵܐ "ܗܲܡܸܢ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܩܵܠܵܟܼܝ ܫܡܝܼܥܘܼܗܝ ܝܠܸܗ". ܗܿܝܓܵܗ ܥܲܝܢܘܼܗ̈ܝ ܥܟ̰ܝܼܡܲܝܗܝ ܠܸܗ ܘܬܘܼܚܡܸܢܠܸܗ ܕܵܐܟܼܝܼ ܡܵܨܸܐ ܒܲܣܸܡ ܠܗܿܘ ܝܲܠܵܕ݇ܐ ܘܡܼܢ ܢܵܓܸܣܬܵܢ ܫܡܸܥܠܸܗ ܩܵܠܵܐ ܕܚܕܵܐ ܪܵܕܝܼܬܵܐ ܘܒܵܬ݇ܪ ܟܡܵܐ ܖ̈ܦܵܦܸܐ ܥܒܼܸܪܸܗ ܛܲܪܝܵܢܵܐ ܕܗܿܝ ܪܵܕܝܼܬܵܐ ܕܚܪܝܼܒܼܬܵܐ ܗ݇ܘܵܐ ܒܐܘܼܪܚܵܐ ܡܼܢ ܬܲܪܥܵܐ

   ܗܿܝܓܵܗ ܫܩܸܠܸܗ ܠܣܵܒܼܬܵܐ ܘܠܢܲܘܸܓܘܼܗܿ ܘܪ݇ܚܸܫܠܗ݇ܘܿܢ ܠܓܸܒܵܐ ܕܐܸܣܠܵܡܐܵܒܵܕ. ܒܐܘܼܪܚܵܐ ܛܲܪܝܵܢܵܐ ܒܘܼܩܸܪܸܗ ܡܼܢ ܐܵܣܝܵܐ ܐܝܼܫܵܢ "ܡܝܲܩܪܵܐ ܐܵܣܝܵܐ ܗܲܡܘܼܢܸܐ ܝܘܸܬ ܕܪܵܕܝܼܬܵܐ ܬܪܸܨܠܵܗܿ؟" ܘܐܵܣܝܵܐ ܐܝܼܫܵܢ ܐ݇ܡܸܪܸܗ "ܗܸܐ ܗܲܡܘܼܢܸܐ ܝܘܸܢ. ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܢ݇ܬ ܠܸܐ ܗܲܡܸܢܸܬ ܩܵܐ ܡܘܼܕܝܼ ܪܵܕܝܼܬܵܐ ܚܪܸܒܼܠܵܗܿ!" ܗܿܝܓܵܗ ܗܘܼܩܸܐܠܸܗ ܒܘܼܬ ܣܵܒܼܬܵܐ ܘܢܵܘܸܓܘܼܗܿ.                                                      

   ܗܵܕܟܼܵܐ ܐܵܣܝܵܐ ܐܝܼܫܵܢ ܠܵܐ ܡܛܸܐܠܸܗ ܠܡܸܫܬܘܼܬܵܐ ܕܡܘܼܪܝܸܙܘܼܗܿ ܗ݇ܘܵܐ ܩܵܬܘܼܗܝ ܐܝܼܢܵܐ ܦܘܼܪܸܩܠܸܗ ܠܢܲܘܸܓܵܐ ܕܗܿܝ ܒܲܟܼܬܵܐ ܣܲܒܼܬܵܐ ܕܨܠܘܿܬܘܼܗܿ ܩܒܝܼܠܬܵܐ ܗ݇ܘܵܐ ܟܸܣ ܐܲܠܵܗܵܐ.                                                  

ܫܩܝܠܬܐ ܘܦܘܫܩܬܐ ܡܼܢ ܐܢܬܝܪܢܝܬ

ܡܠܦܢܘܬܐ ܕܠܫܢܐ ܝܡܝܐ

ܒܫܘܬܦܘܬܐ ܕܢܫ̈ܐ ܐܬܘܖ̈ܝܐ ܕܫܡܝܪܡ

-----------------------------------   

 

ܡܲܠܲܦܬܵܐ ܘܡܲܪܘܲܚܬܵܐ ܕܠܸܫܵܢܵܐ ܝܸܡܵܝܵܐ ܟܠ ܥܕܵܢܵܐ ܗ݇ܘܝܼܬܵܐ ܝܠܵܗܿ ܚܲܕ݇ ܢܝܼܫܵܐ ܐܵܢܲܢܩܵܝܵܐ ܠܟܸܣ ܫܵܘܬܵܦܘܼܬܵܐ ܕܢܸܫܸ̈ܐ ܐܵܬܘܼܖ̈ܵܝܸܐ ܕܫܲܡܝܼܪܲܡ ܗܲܪ ܐܲܝܟܼ ܕܦܝܼܫܬܵܐ ܝܠܵܗܿ ܡܘܼܢܗܸܪܬܵܐ ܒܩܵܢܘܿܢܘܼܗܿ ܫܲܬܐܸܣܵܝܵܐ. ܥܲܠ ܗܵܕܵܐ ܒܡܸܬܚܵܐ ܕܬܡܲܢܝܵܐ ܫܸܢܸ̈ܐ ܕܥܒܼܝܼܖܸ̈ܐ ܝܢܵܐ ܡܼܢ ܦܘܼܠܚܵܢܘܼܗܿ ܐܘܼܡܬܵܢܵܝܵܐ ܘܣܸܦܪܵܝܵܐ، ܚܘܼܦܵܛܘܼܗܿ ܚܲܝܠܵܢܵܐ ܗ݇ܘܝܼܵܐ ܝܠܸܗ ܡܲܓܡܲܪܬܵܐ ܕܐܵܗܵܐ ܘܵܠܝܼܬܘܼܗܿ ܩܲܕܝܼܫܬܵܐ ܘܫܩܝܼܠܬܵܐ ܝܠܵܗܿ ܦܵܣܘܿܥܝܵܬܸ̈ܐ ܣܲܓܝܼܐܸ̈ܐ ܒܐܵܗܵܐ ܚܲܩܠܵܐ

   ܗܵܐ ܡܼܢ ܫܘܼܪܵܝܵܐ ܕܦܘܼܠܚܵܢܵܐ ܕܫܵܘܬܵܦܘܼܬܵܐ ܦܝܼܫܸ̈ܐ ܝܢܵܐ ܡܘܼܪܝܸܙܸܐ ܣܸܕܖܸ̈ܐ ܩܵܐ ܡܲܠܲܦܬܵܐ ܕܠܸܫܵܢܵܐ ܝܸܡܵܝܵܐ ܒܬܠܵܬܵܐ ܖ̈ܲܗܛܸܐ ܗ.ܕ. ܫܲܪܒܼܵܝܵܐ، ܡܸܨܥܵܝܵܐ ܘܥܸܠܵܝܵܐ ܕܟܬܝܼܖܸ̈ܐ ܝܢܵܐ ܐܲܡܝܼܢܵܐܝܼܬ ܕܠܵܐ ܡܲܪܩܲܠܬܵܐ ܘܫܠܵܝܬܵܐ. ܣܸܕܖܸ̈ܐ ܡܘܼܕܟܼܖܸ̈ܐ ܗ݇ܘܝܼܸܐ ܝܢܵܐ ܬܚܘܿܬ ܬܲܓܒܪܵܢܘܼܬܵܐ ܕܡܲܠܦܵܢܸ̈ܐ ܝܠܝܼܦܸ̈ܐ ܘܡܗܝܼܖܸ̈ܐ ܐܵܢܝܼ ܕܒܟܲܫܝܼܪܘܼܬܵܐ ܕܒܼܝܼܚܲܝܗܝ ܝܢܵܐ ܥܕܵܢܵܬܲܝܗܝ ܩܵܐ ܡܲܠܲܦܬܵܐ ܕܠܸܫܵܢܵܐ ܐܵܬܘܿܪܵܝܵܐ ܘܗܲܪ ܒܗܿܝ ܥܕܵܢܵܐ ܠܸܫܵܢܵܐ ܐܸܢܓܠܝܼܙܵܝܵܐ ܩܵܐ ܟܠ ܚܲܕ݇ ܕܗܵܘܸܐܠܸܗ ܚܘܼܒܵܐ ܕܠܸܫܵܢܵܐ ܝܸܡܵܝܵܐ

   ܣܸܕܖܸ̈ܐ ܥܗܝܼܕܸ̈ܐ ܦܝܼܫܸ̈ܐ ܝܢܵܐ ܡܘܼܪܚܸܛܸܐ ܩܵܐ ܟܠ ܚܲܕ݇ ܡܸܢܝܵܢܵܐ ـ ܐܵܦ ܐܸܢ ܚܲܕ݇ ܦܲܪܨܘܿܦܵܐ ـ ܕܛܵܠܒܝܼ ܠܝܘܼܠܦܵܢܵܐ ܘܒܟܠ ܚܲܕ݇ ܕܘܼܟܵܐ ܕܡܸܬܗܵܘܝܵܢܬܵܐ ܗ݇ܘܝܼܬܵܐ ܝܠܵܗܿ. ܒܐܵܗܵܐ ܪܲܗܛܵܐ ܐܝܼܬ ܠܲܢ ܩܘܼܒܲܠܛܲܝܒܘܼܬܵܐ ܡܼܢ ܡܥܲܠܝܘܼܬܸܗ ܡܵܪܝ ܢܲܪܣܲܝ ܒܸܢܝܵܡܝܼܢ ܐܵܦܸܣܩܘܿܦܵܐ ܕܥܸܕܬܵܐ ܕܡܲܕܢܚܵܐ ܘܣܝܼܥܬܵܐ ܕܥܸܕܬܵܐ ܕܟܠ ܥܕܵܢܵܐ ܣܢܝܼܕܸܐ ܝܢܵܐ ܩܵܬܲܢ ܒܐܘܼܪܚܵܐ ܕܗܲܕܲܪܬܵܐ ܕܕܘܼܟܬܵܐ ܕܣܸܕܖܸ̈ܐ. ܘܟܲܕ ܗ݇ܘܝܼܸܐ ܝܢܵܐ ܥܕܵܢܵܬܸ̈ܐ ܕܠܸܐ ܝܘܲܚ ܡܸܨܝܸ̈ܐ  ܕܗܲܕܪܲܚ ܚܕܵܐ ܕܘܼܟܬܵܐ، ܡܸܨܝܸܐ ܝܘܲܚ ܕܡܲܪܚܸܛܲܚ ܠܗ݇ܘܿܢ ܣܸܕܖܸ̈ܐ ܓܵܘ ܒܵܬܸ̈ܐ ܕܚܲܕ݇ܟܡܵܐ ܝܵܠܘܿܦܲܢ ܡܘܼܚܸܒܸ̈ܐ ܡܐܲܝܟܼ ܡܝܲܩܲܪܬܵܐ ܚܲܢܘܿ ܣܲܪܗܲܕ ܟ̰ܲܡܲܟܝܼ ܘܡܝܲܩܲܪܬܵܐ ܫ̃ܵܟܠܝܼܢ ܐܸܠܝܵܣܝܼ. ܗܵܕܟܼܵܐ ܒܸܛܥܵܢܵܐ ܝܘܲܚ ܡܸܢܬܵܐ ܡܸܢܲܝܗܝ، ܡܼܢ ܒܲܪ ܙܵܘܓܲܝܗܝ ܘܡܼܢ ܚܘܼܒܲܝܗܝ ܠܟܸܣ ܫܵܬܵܦܘܼܬܲܢ.

   ܒܡܸܬܚܵܐ ܕܬܡܵܢܝܵܐ ܫܸܢܸ̈ܐ ܕܲܥܒܼܲܪ ܡܲܠܦܵܢܸ̈ܐ ܘܡܲܠܦܵܢܝܵܬܸ̈ܐ ܝܲܠܝܼܦܸ̈ܐ ܘܡܗܝܼܖܸ̈ܐ ܡܘܼܚܕܸܪܸܐ ܝܢܵܐ ܠܣܸܕܖܸ̈ܐ ܕܠܸܫܵܢܵܐ ܝܸܡܵܝܵܐ ܘܡܸܢܲܝܗܝ ܝܢܵܐ: ܪܵܒܝܼ ܫܸܡܥܘܿܢ ܒܹܝܬ ܐܝܼܫܘܿ، ܡܲܕܠܹܝܢ ܣܛܹܝܦܵܢܣ ـ ܫܲܡܝܼܪܵܡ ܕܵܘܝܼܕܦܘܼܪܝܵܐܢ ܘܡܘܿܢܵܐ ܫܸܪܡܵܐ (ܡܲܠܦܵܢܬܵܐ ܕܠܸܫܵܢܵܐ ܐܸܢܓܠܝܼܙܵܝܵܐ.)

   ܒܚܘܼܬܵܡܵܐ ܕܒܹܝܬ ܢܝܼܣܵܢܸܐ ܗܲܕܵܡܸ̈ܐ ܕܣܸܕܪܵܐ ܫܬܝܼܬܵܝܵܐ ܕܠܸܫܵܢܵܐ ܝܸܡܵܝܵܐ ܕܒܸܚܒܼܵܫܵܐ ܝܢܵܐ ܡܼܢ ܘܝܘܿܠܹܝܬ ܣܲܪܓܝܼܙܝܼ، ܡܲܕܠܸܝܢ ܣܛܹܝܦܵܢܣ، ܫܲܡܝܼܪܵܡ ܐܵܬܵܢܘܼܣ، ܚܲܢܘܿ ܣܲܪܗܵܕ ܟ̰ܲܡܲܟܝܼ، ܪܘܿܡܝܼܢܵܐ ܕܵܘܝܼܕܦܘܼܪܝܵܐܢ، ܒܪܵܙܹܝܠܵܐ ܩܵܫܵܐ ܘܒܠܵܢܕܝܼܢܵܐ ܒܵܒܵܓ̰ܵܢܝܼ ܡܘܼܢܬܸܐ ܠܗ݇ܘܿܢ ܠܦܲܪܲܩܬܵܐ ܕܣܸܕܪܲܝܗܝ ܘܒܕܘܼܪܵܐ ܕܲܥܬܝܼܕ ܒܸܕ ܫܲܪܝܼ ܠܪܲܗܛܵܐ ܥܸܠܵܝܵܐ

   ܚܲܕ݇ ܡܼܢ ܦܠܵܛܸ̈ܐ ܡܵܘܬܖ̈ܵܢܸܐ ܕܐܲܢܸܐ ܣܸܕܖܸ̈ܐ ܐܵܗܵܐ ܝܠܸܗ ܕܝܵܠܘܿܦܸ̈ܐ ܫܘܼܖ̈ܝܸܐ ܝܢܵܐ ܠܸܟܬܵܒܼܵܐ ܡܲܬܠܸ̈ܐ ܘܗܲܩܝܵܬܸ̈ܐ ܒܠܸܫܵܢܵܐ ܐܵܬܘܼܪܵܝܵܐ ܘܐܵܗܵܐ ܚܲܕ݇ ܪܘܼܫܡܵܐ ܝܠܸܗ ܕܡܲܢܬܲܝܬܵܐ ܒܡܲܠܲܦܬܵܐ ܕܠܸܫܵܢܵܐ ܗܵܕܟܼܵܐ ܕܝܵܠܘܿܦܸ̈ܐ ܗܵܘܝܼ ܡܸܬܡܵܨܝܵܢܸ̈ܐ ܠܵܐ ܐܲܚܟ̰ܝܼ ܒܩܪܵܝܬܵܐ ܕܟܬܵܒܼܸ̈ܐ ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܦ ܡܵܨܝܼ ܟܵܬܒܼܝܼ ܡܲܬܠܸ̈ܐ ܘܣܝܵܡܸ̈ܐ ܡܫܲܚܠܦܸ̈ܐ ܒܠܸܫܵܢܵܐ ܝܸܡܵܝܵܐ. ܒܣܲܒܼܪܵܐ ܝܘܲܚ ܕܟܠ ܚܲܕ݇ ܡܼܢ ܐܲܢܸ̈ܐ ܝܵܠܘܿܦܸ̈ܐ ܡܵܨܝܼ ܡܲܠܦܝܼ ܠܟܡܵܐ ܦܲܖ̈ܨܘܿܦܸܐ ܐ݇ܚܸܖ̈݇ܢܸܐ ܘܗܵܕܟܼܵܐ ܒܸܕ ܡܵܛܲܚ ܠܢܝܼܫܲܢ ܫܸܪܫܵܝܵܐ ܠܦܘܼܬ ܡܲܠܲܦܬܵܐ ܘܡܲܪܘܲܚܬܵܐ ܕܠܸܫܵܢܵܐ 

ܟܬܒܼܐ ܚܕ݇ܬܐ

ܫܡܝܪܡ ܕ.ܦܘܪܝܐܢ

   ܒܐܵܗܵܐ ܩܲܝܛܵܐ ܫܵܘܬܵܦܘܼܬܵܐ ܕܢܸܫܸ̈ܐ ܐܵܬܘܼܖ̈ܵܝܸܐ ܕܫܲܡܝܼܪܵܡ ܦܪܸܣܠܵܗܿ ܠܚܲܕ݇ ܟܬܵܒܼܘܿܢܵܐ ܒܫܸܡܵܐ ܕܙܡܝܼܖ̈ܝܵܬܸܐ ܕܓ̰ܵܐܢ ܓܘܼܠܘܼܡ ܒܠܸܫܵܢܵܐ ܐܵܬܘܼܪܵܝܵܐ. ܒܥܘܼܬܵܕܵܐ ܕܟܬܵܒܼܵܐ ܪܫܝܼܡܬܵܐ ܝܠܵܗܿ ܚܕܵܐ ܬܲܫܥܝܼܬܵܐ ܩܦܝܼܣܬܵܐ ܒܘܼܬ ܛܲܟܼܣܵܐ ܥܲܬܝܼܩܵܐ ܕܓ̰ܵܐܢ ܓܘܼܠܘܼܡ، ܐܲܝܢܝܼ ܕܐܲܒܼܵܗܵܬܲܢ ܟܸܐ ܫܵܩܠܝܼ ܗ݇ܘܵܘ ܒܘܼܣܵܡܵܐ ܡܸܢܸܗ ܒܝܵܘܡܵܢܸ̈ܐ ܕܒܸܝܬ ܢܝܼܣܵܢܸ̈ܐ. ܟܬܵܒܼܵܐ ܒܸܚܒܼܵܫܵܐ ܝܠܸܗ ܡܼܢ ܚܲܡܫܝܼܢ ܘܬܪܸܝܢ ܙܡܝܼܖ̈ܝܵܬܸܐ، ܕܚܲܡܫܝܼܢ ܡܸܢܲܝܗܝ ܦܝܼܫܸ̈ܐ ܝܢܵܐ ܡܘܼܠܚܸܡܸ̈ܐ ܒܝܲܕ ܕܵܟܬܸܪ ܫܲܡܝܼܪܵܡ ܕܵܘܝܼܕܦܘܼܪܝܵܐܢ ܘܬܪܸܝܢ ܥܘܼܢܝܵܬܸ̈ܐ ܙܸܐ ܡܘܼܕܟܼܸܖܸ̈ܐ ܝܢܵܐ ܒܝܲܕ ܡܢܵܚܬܵܐ ܪܲܒܩܵܐ ܓܘܼܠܙܵܪܝܼ. ܢܝܼܫܵܐ ܡܼܢ ܒܲܨܡܲܢܬܵܐ ܕܟܬܵܒܼܵܐ ܢܛܵܪܬܵܐ ܕܛܲܟܼܣܸ̈ܐ ܬܲܫܥܝܼܬܵܢܵܝܸ̈ܐ ܘܗܲܪ ܒܗܿܝ ܥܕܵܢܵܐ ܡܲܪܘܲܚܬܵܐ ܕܠܸܫܵܢܵܐ ܝܸܡܵܝܵܐ ܝܠܸܗ. ܒܣܲܒܼܪܵܐ ܝܘܲܚ ܕܗܵܘܸܐ ܡܵܘܬܪܵܢܵܐ ܩܵܐ ܟܠܲܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܐܝܼܬ ܠܗ݇ܘܿܢ ܚܘܼܒܵܐ ܕܠܸܫܵܢܵܐ ܐܵܬܘܼܪܵܝܵܐ ܘܦܵܐܸܫ ܡܘܼܦܠܸܚܵܐ ܒܝܵܘܡܵܢܸ̈ܐ ܕܟܵܠܘܼ ܣܘܼܠܵܩܵܐ ܒܝܲܕ ܥܠܲܝܡܲܢ ܘܥܠܲܝܡܵܬܲܢ

ܙܡܝܖ̈ܝܬܐ ܕ ܓ̰ܐܢ ܓܘܠܘܡ

   

ܒܝܕ

ܫܡܝܪܡ ܕܘܝܕܦܘܪܝܐܢ

مراسم روز معلم

مراسم روز معلم

در انجمن آشوری‌های تهران

          شامیرام داودپوریان

   در تاریخ  19تیر مراسمی به مناسبت یادبود آموزگاران آشوری  ـ ویژه استاد کوروش بنیامین ـ در فضای سبز انجمن آشوریان تهران برگزار شد. در این مراسم که توسط کانون ملی و فرهنگی جوانان آشوری (وابسته به انجمن آشوریان تهران) برگزار شد تعداد کثیری از آشوریان حضور داشتند

   مراسم با دعای کشیش وانیا سرگیز از کلیسای کاتولیک حضرت یوسف آغاز شد و در ادامه کشیش نینوس مقدس نیا سخنانی در بزرگ‌‌داشت معلم و به ویژه معلمان نامی آشوری یعنی رابی کوروش بنیامین و رابی نمرود سیمونو بیان نمود. وی در ادامه سخنان خود به سه ویژگی مهم که یک معلم باید از آن برخوردار باشد یعنی برخورداری از علم، داشتن محبت و آگاهی از این که شغل معلمی شغلی مقدس است اشاره نمود

   پس از سخنان کشیش مقدس نیا، تعدادی از آموزگاران دروس دینی، لوح تقدیری به نشانه‌ی قدردانی از زحماتشان دریافت نمودند. در این مرحله خانم الدا پطرس (خواهرزاده رابی کوروش) و معلم گران‌قدر رابی شمعون بت ایشو  لوحه‌های تقدیر را تقدیم آموزگاران نمودند  

   در بخش دوم برنامه دکتر شموئیل پیرا (استاد زبان انگلیسی) و دکتر نبونید نمرود (رئیس هیئت مدیره انجمن آشوریان تهران) به تعداد دیگری از آموزگاران لوحه‌های تقدیر تقدیم کردند

   سپس آقای شاروکین خنانیشو که از اعضای هیئت مدیره انجمن آشوریان تهران میباشد طی یک سخنرانی مبسوط، مسائلی را در رابطه با روز آموزگار آشوری و زنده یاد رابی کوروش بنیامین و هم چنین  فعالیت انجمن ارائه نمود. از مسائلی که مورد اشاره ایشان قرار گرفت مسئله‌ی تاریخ جامعه آشوری بود و این که در عصر کنونی تاریخ معاصر ما از اهمیت بیشتری نسبت به تاریخ باستان برخوردار است زیرا بررسی و تجزیه و تحلیل آن می‌تواند پاسخ‌گوی بسیاری از سوالات ما در مورد خطاها و شکست‌هایمان باشد و انجمن آشوریان تهران قصد دارد تا دراین زمینه فعالیت‌هایی را انجام دهد

   آقای خنانیشو سپس به اهمیت عذرخواهی مسئولان از مردم اشاره نمود و به این علت که تا کنون قدردانی که در خور و در شان رابی کوروش بنیامین باشد از ایشان به عمل نیامده پوزش طلبید. هم چنین بابت مطلب "برگزاری مراسم یکصدمین سالگرد نسل کشی ارمنیان و آشوریان" مندرج  در پیام آشوریان (ارگان انجمن آشوریان تهران) که حاوی نکات توهین آمیز و دور از واقعیت بود پوزش خواست

   آقای رامسین آقاسی زاده آخرین سخنران مراسم بود که در مورد  روز معلم آشوری صحبت کرد و از حضور مردم و هم‌چنین ازانجمن آشوری‌های تهران به خاطر حمایت و یاری در اجرای مراسم تشکر نمود. آقای آقاسی زاده از عموم مردم تقاضا نمود که عکس و اطلاعات مربوط به تمامی معلمان آشوری را برای تکمیل آرشیو کانون ملی و فرهنگی جوانان آشوری و استفاده از آنها در مراسم آتی به ایشان برسانند

   در بخش بعدی، تعداد دیگری از لوحه های تقدیر توسط خانم لیزا سیمونو، خانم دکتر شامیرام داودپوریان و آقای شاروکین خنانیشو به آموزگاران با سابقه‌ی زبان آشوری تقدیم شد. مراسم با دعایی توسط کشیش یوبالیت آلدو از کلیسای شرق آشوری به پایان رسید. لازم به ذکر است که در طی مراسم، بروشوری در مورد رابی کوروش بنیامین در میان حضار توزیع شد که حاوی زندگینامه و تصویر ایشان بود

سمیل: قتل عامی دیگر

سمیل: قتل عامی دیگرآشوریان

شامیرام داودپوریان

   هفتم اگوست 1933 روزی است که 3000 نفر از آشوریان ساکن سمیل و حومه‌ی آن ناجوان‌مردانه به قتل رسیدند. اکنون 82 سال از آن روز شوم می‌گذرد و نام سمیل، سمبل و نشانگر شهادت و خون آشوری‌ها است؛ شهادتی که مدام در تکرار و خونی که هم‌چنان جاری است

   سمیل شهری است در اطراف دهوک در عراق. ساکنان شهر را آشوری‌ها و اکراد تشکیل می‌دهند. نام شهر را به طرق مختلفی معنی کرده‌اند. یاقوت الحاوی این لغت را تلفظ غلطی از لغت سریانی سِمالا (ܣܸܡܵܠܵܐ) به معنای چپ دانسته است. برخی آن را مشتق از اسم سمائیل یا شمائیل که به معنای خداوند گوش می‌دهد است، دانسته‌اند. ساکنان شهر در قرن دوم میلادی به مسیحیت گرویده‌اند و شهرت شهر به خاطر متون سریانی آن می‌باشد. آشوری‌های ساکن آن از پیروان کلیسای ارتدوکس‌ سریانی و کلیسای
شرق هستند 

   در تاریخ 11 ـ 7 اگوست (طاباخ) 1933  ارتش عراق به هم‌راهی کردها به 65روستای اطراف سمیل و دهوک حمله کرد و در حالی که اهالی منطقه بدون اسلحه بودند آن‌ها را به قتل رساندند. تعداد مقتولین توسط کلنل استافورد از ارتش انگلیس حدود 3000 تن اعلام شد

   در رابطه با کشتار آشوری‌ها باید گفت که از سال 339 قبل از میلاد تا کنون آن‌ها هدف 33 قتل عام قرار گرفته‌اند که به طور متوسط هر 50 سال یک قتل عام می‌باشد و اکثریت این کشتارها به بهانه‌ی دین و مذهب صورت گرفته است 

   قتل عام سمیل در سال 1933 با سخنرانی یک عضو عرب پارلمان به نام ساعد ثابیت شروع شد که طی سخنان خود هویت آشوری‌ها را انکار کرد و آن‌ها را بدبخت و فاسد نامید و گفت که آن‌ها میکروب سمی در رأس حکومت هستند.  بعدأ تحریکات بیشتری توسط رشید علی گیلانی که حاکم ناسیونالیست عرب بود صورت ‌گرفت. او این شایعه را پراکند که آشوری‌ها نقشه‌هایی برای انفجار پل‌ها و مسموم کردن آب آشامیدنی شهرهای بزرگ عراق  دارند

   باید گفت که قتل عام سمیل دنباله‌ی مرارت‌هایی است که بعد از جنگ جهانی اول گریبان‌گیر آشوری‌ها شد. مردمی که بازمانده‌ی قتل‌عامی با حدود 750،000 نفر (قتل عام سیفو) بودند که در اثر فشارها و کشتار‌های صورت گرفته توسط حکومت عثمانی و عوامل آن روستاهای خود را ترک کرده و برای فرار از گرسنگی و بیماری و مرگ ـ طی دو راه‌پیمایی بزرگ و زجرآور در زمستان‌های1915 و 1918 ـ ابتدا به اورمیه و سپس به همدان پناه برده بودند و بعد از آن توسط انگلیسی‌ها در عراق اسکان داده شده بودند و هنگامی که در پی احقاق حقوق خود برآمدند به ضرب شمشیر و تفنگ به قتل رسیدند. انگلیسی‌ها که از فاتحان جنگ اول بودند در پی تجزیه‌ی امپراطوری عثمانی که در جنگ شکست خورده بود اقدام به تأسیس کشور عراق کردند و برای نیل به اهداف خود از نیرویی که از آشوری‌ها تشکیل داده بودند استفاده کردند با این وعده که پس از تشکیل کشور، آن‌ها دارای سرزمینی مستقل خواهند شد که ضامن بقا و امنیتشان خواهد بود

   در سال 1920هنگامی که حکومت مستقل عراق تشکیل شد و مرزهای آن با کشور ترکیه تعیین شد آشور‌‌ی‌ها دریافتند که بیشتر روستاها و زمین‌هایشان ضمیمه‌ی کشور ترکیه شده‌اند و تمام امیدشان به بازگشت به موطن‌شان از بین رفت به ویژه که  حکومت ترکیه نیز از قبول آن‌ها خودداری کرد. حکومت بریتانیا نیز دیگر قادر به تحقق وعده‌هایی که قبلأ داده بود نبود زیرا راه‌حلی که برای مشکل عراق یافته بود پایانی بر امیدها و آرزوهای مردم رنجدیده‌ی ما بود

   طی سال‌های 1925 تا 1929 تعدادی از آشوری‌ها تحت مدیریت کمیته‌ی اسکان حکومت در بعقوبه اسکان یافته بودند. بعضی از خانواده‌ها در دشت‌های نزدیک نواحی دهوک، عمادیه، اقرا، شیخان (در ولایت موصل) و منطقه‌ی حریر در ولایات اربیل و بروری علیا پراکنده شده بودند. تعدادی نیز در شهرها سکونت یافتند

   از آن‌جا که این نوع اسکان با وعده‌ی داده شده مطابقت نداشت موجب نارضایتی مردم شد. در حقیقت زندگی آشوری‌ها در شرایط جدید چندان فرقی با زندگی تحت  حکومت عثمانی نداشت و آن‌ها حتی از بعضی از امتیازاتی که قبلأ برخوردار بودند نیز محروم شده بودند. یکی از این امتیازات مدارسی بودند که تحت مدیریت افراد مذهبی اداره می‌شدند و تنها آشوری‌ها از آن‌ها برخوردار بودند. این مدارس از شهرت خوبی برخوردار بودند و پسران و هم‌چنین دختران از امکان تحصیل در آن‌ها برخوردار بودند 

   تعداد بی‌شماری از مردم که از شرایط تحمیل شده بر خود رضایت نداشتند تحت رهبری مارشمعون پاتریارک کلیسای شرق بودند و در بهار 1933 طی یک کمپین اعتراضی از وی حمایت کردند. این اعتراضات در روستاهای نواحی دوهوک و ساپنا صورت گرفت. دولت عراق تلاش کرد تا پاتریارک را مجبور به قبول تصمیمات کمیته‌ی اسکان کند. در این حین تعدادی از افراد وفادار مار شمعون از مرز سوریه گذشتند تا با نیروهای فرانسوی مستقر در آنجا ملاقات و درخواست خود را برای زندگی تحت حاکمیت  آن‌ها اعلام کنند. چون فرانسوی‌ها از قبول این درخواست  خودداری کردند آن عده مجبور به بازگشت به عراق شدند. در عین حال مقامات عراقی که از قبل تصمیم به جلوگیری از بازگشت آشوری‌ها به عراق داشتند نیروهای نظامی خود را در مرز سوریه (نواحی فیش خابور و دیر ابونا) مستقر کرده بودند

   با شلیک نیروهای عراقی به عده‌ای که در حال بازگشت بودند، جنگی نابرابر درگرفت که با وجود شجاعت آشوری‌ها منجر به شکست‌ آن‌ها شد. در نتیجه تعدادی به سوریه بازگشتند. ارتش عراق باقی آن عده را در ناحیه‌ی دیرابونا محاصره کرد و با شلیک گلوله به قتل رساند. تعدادی نیز که تمایل به جنگ نداشته و قصد بازگشت به روستاها و خانواده‌های‌شان را داشتند به سوی کوهستان گریختند

   نیروهای عراقی تلاش کردند تا آن‌ها را تعقیب و دستگیر کنند. آن‌ها دستورداشتند تا با هر کسی که مواجه می‌شوند او را به قتل برسانند. در بعضی از روستاها مقامات محلی در قضیه‌ی قتل عام با ارتش هم‌کاری می‌کردند. در ناحیه ی دوهوک آشوری‌ها را سوار کامیون کرده و در فاصله‌ای نه چندان دور از روستاهای‌شان پیاده کرده و با مسلسل به قتل رساندند. طی آن چند روز فضای وحشت و ترس روستاها را فرا گرفته بود و تعدادی زیادی از خانواده‌ها پدران و یا پسران خود را از دست دادند. اجساد کشته شدگان در فضای باز انداخته شده بودند و امکان دفن آن‌ها وجود نداشت 

   سمیل که در 8 کیلومتری دوهوک واقع شده بود، از بزرگترین روستاهای آن محدوده بود با جمعیتی حدود 700 نفر که بیشترین آن‌ها آشوری‌های قبیله‌ی بَز (Baz) و تعدادی نیز از طیاری علیا و دِز(Dez) بودند. در بعدازظهر روز 8 اگوست شهردار دوهوک در حالی که کامیونی پر از سرباز به همراه داشت به روستا آمد. او وارد روستا شد و به مردم دستور داد که اسلحه‌های خود را تحویل دهند و اضافه کرد که از وقوع جنگ در منطقه هراسان است و اگر ساکنان سمیل مسلح باشند درگیری به‌وجود خواهد آمد. او به مردم اطمینان داد که تحت پرچم عراق که برفراز مرکز پلیس در اهتزاز بود، در امنیت خواهند بود. روز بعد سربازان بیشتری به روستا آمدند ـ در حالی‌که از شهردار خبری نبود ـ و شروع به خلع سلاح کسانی که از روستاهای دیگر می‌آمدند، نمودند .

   ساکنان سمیل مورد تجاوز و غارت قرار گرفتند. در آن ‌روز آن‌ها اطمینان حاصل کردند که در تله‌ افتاده‌اند. مردم برای حفظ جان خود در مقر پلیس پناه گرفتند اما یک سرجوخه به کسانی که از روستاهای دیگر آمده بودند دستور داد که به روستاهای‌شان بازگردند و چون آن‌ها با بیان این که احساس امنیت نمی‌کنند از این کار خودداری کردند به آن‌ها دستور داد که در خانه‌های روستا بمانند. مردم اطاعت کردند و در حین رفتن به خانه‌ها،  کامیون‌های ارتش و وسائل نقلیه‌ی مسلح به روستا رسیدند و ناگهان سربازان بدون اخطار قبلی بر روی آن‌ها آتش گشودند.

   تعدادی از مردم که  زنان و کودکان نیز در میان آن‌ها بودند کشته شدند در حالی که تعدادی دیگر به جایی‌که مردم  پناه‌ گرفته بودند فرار کردند. سربازان مسلسل‌های خود را بیرون پنجره‌ی خانه‌هایی که مردم وحشت‌زده پناه گرفته بودند مستقر کرده و به سوی آن‌ها شلیک کردند تا اینکه همه کشته شدند. کسی از این کشتار جان سالم به در نبرد زیرا اگر سربازان تشنه به خون افرادی را می‌دیدند که هنوز سر پا هستند آن‌ها را بیرون کشیده و با گلوله می‌کشتند و یا  با مشت و لگد تا حد مرگ می‌زدند و سپس روی توده‌ی کشته شدگان پرتاب می‌کردند. صبح روز بعد سربازان بازگشتند تا قربانیان خود را در جایی که اجساد جمع‌آوری و در یک حفره‌ی کم‌عمق انداخته شده بودند دفن کنند.

 قتل عام سمیل جنایتی بود که در کمال خون‌سردی و بربریت صورت گرفت و به عنوان یکی از وحشیانه‌ترین جنایات بشری و لکه‌ای بر پیشانی حکومت عراق در تاریخ باقی خواهد ماند.

منابع اینترنت:

1 - Simele, Wikimapia

2 - Simele Massacre, Wikia

3 -The Massacre of August 1933, In search of a safe heaven, past and present, Ishtar Broadcasting Corporation

آشوری‌ها در جنگ با داعش

آشوری‌ها در جنگ با داعش

شامیرام داودپوریان

 ܀ پس از آزادسازی تمامی روستاهای آشوری اطراف رود خابور واقع در منطقه‌ی حسکه که توسط ارتش سوریه و با همراهی کردها و میلیشیای آشوری صورت گرفت، مشخص شده است که اکثریت این روستاها به طور کامل تخریب شده‌اند. ویدیویی که توسط NFS یا شورای نظامی آشوری که یک میلیشیای آشوری میباشد منتشر شده است نشان‌ می‌دهد که اعضای این میلیشیا پس از ورود به تل شامیرام با روستایی مخروبه روبرو شده‌اند. در این ویدیو کلیسای ماربیشو در این روستا نیزدیده می‌شود که با خاک یکسان شده است. اکنون آشوری‌ها شروع به بازگشت به روستای خود کرده‌اند، از جمله سی خانوار به روستای تل تامر بازگشته‌اند اما از آنجا که سایر روستاها به طور کامل تخریب شده‌اند هنوز خالی از جمعیت هستند.                                                   

܀ بعد از این‌که جنگ‌هایی در نزدیکی محل زندگی آشوری‌ها در حسکه سوریه به وقوع پیوست و نیروهای داعش ـ در تاریخ 25 جون ـ وارد شهرهای نزدیک حسکه شدند هزاران نفر از ساکنان آنجا  که در میان آن‌ها بیش از 2000خانوار آشوری  وجود داشت از طریق مرز ترکیه یعنی شهر نصیبین به قمیشلی گریخته‌اند. این پناه‌جویان در کلیساها و مدارس و خانه‌های شخصی پناه گرفته‌اند. در میان آن‌ها که به قمیشلی پناه برده‌اند صدها خانوار آشوری هستند که پس از حمله‌ی داعش در تاریخ 23 فوریه از 35دهکده آشوری نشین اطراف خابور فرار کرده بودند

܀ تا کنون تعدادی از گروگان‌های آشوری که در تاریخ 23فوریه توسط گروه تروریستی داعش شده به اسارت گرفته شده بودند آزاد شده‌اند. تعداد افراد آزاد شده و مشخصات آن‌ها به شرح زیر است

 اگوست (13 مرداد): 22نفر 4

 جون ( 26خرداد): فرانسوا ساوا 16 

 26می ( 5خرداد): 2 زن مسن، اولین نفر رمزیه رحانا80 ساله از تل جزیره و دومین نفر یونیه کانون70 ساله از تل شامیرام  

 3مارس (12 اسفند): 2نفر از تل شامیرام به نام‌های یاترون مارکو و همسرش به نام وردیه یونان و هم‌چنین 2 نفر از تل گوران به نام ماریانا میرزا 6 ساله و عمه‌ی پدرش بوبو میرزا 

 6مارس ( 15اسفند): 19 نفر، همگی از روستای تل‌گوران

܀ آزادسازی گروگان‌ها از طریق مذاکرات بین کلیسای شرق آشوری و داعش انجام شده که در ازای هر گروگان مبلغ 100،000 دلار درخواست کرده است. اما هنوز گروگان‌های دیگری در اسارت داعش هستند که اخیرأ از طریق یک ویدیو درخواست کمک کرده‌اند

܀ در حملات اخیر نیروی هوایی ترکیه به شمال عراق،  7 روستای آشوری  به نام شارانوش ، بَز، بروری بالا، هایِس، داودیه و مَرگه‌ریج مورد اصابت قرار گرفتند.

܀ گروهک داعش یک صومعه‌ی قدیمی آشوری را که قدمتی 1600 ساله دارد تخریب نموده است. این صومعه‌ که  مارالیان نام دارد و در القریتین در نزدیکی حمص واقع شده است در ششم اگوست به دست نیروهای داعش افتاد. قبل از این واقعه حدود 1400سریانی ارتودکس و 200 سریانی کاتولیک در القریتین زندگی می‌کردند. این صومعه در قرن پنجم قبل از میلاد به عنوان یک صومعه‌ی سریانی ارتودکس بنا شد و در قرن 17تبدیل به یک صومعه‌ی کاتولیک شد. کشیش پائولو اولی‌یو که مدیریت صومعه را برعهده داشت در سال 2013توسط داعش ربوده شده بود و سرنوشت او هنوز نامعلوم است

܀ آخرین اقدام وحشیانهی داعش تخریب معبد مشهور بل ـ واقع در پالمیرا ـ میباشد که با استفاده از 30 تن مواد منفجره انجام گرفته است. معبد بل در قرن اول میلادی بنا شده بود. هفته‌ی پیش نیز معبد بل شامین از مجموعه‌ی سازه‌های پالمیرا تخریب شده بود

منبع: WWW.Aina.com